Skip to content

Przeciwciało do integryny 47 w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

3 miesiące ago

699 words

Integryna .4.7 odgrywa kluczową rolę w fizjologicznym naprowadzaniu komórek T i monocytów poprzez pośredniczenie w specyficznym wiązaniu tych komórek do śluzówkowej komórki adhezyjnej adresowanej komórki (MAdCAM-1) i cząsteczki adhezji naczyniowej (VCAM-1) na mikrovasculature jelitowe.1 Feagan et al. (Wydanie z 16 czerwca) 2 raportuje skuteczność w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego za pomocą MLN02, humanizowanego przeciwciała, które blokuje integrynę. 4. 7. Jednak podobny lek, który przerywał naprowadzanie leukocytów przez blokadę integryny .4.1 (natalizumab), zwrócił ostatnio uwagę klinicznych badaczy na nieswoiste zapalenie jelit. Natalizumab zmniejszał nadzór immunologiczny w mózgu – efekt, który był związany ze śmiertelną reaktywacją wirusa JC. Ten niekorzystny efekt doprowadził do postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii, 3,4, w wyniku której natalizumab został wstrzymany z rynku.
Zarówno natalizumab jak i MLN02 są ukierunkowane na wspólną integrynę .4, której ligandy (MAdCAM-1 i VCAM-1) ulegają ekspresji na komórkach śródbłonka w mózgu i na mikronaczyniach w centralnym układzie nerwowym objętym procesem zapalnym. Dlatego ważne są długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa. umożliwienie oceny rzeczywistego ryzyka reaktywacji wirusa JC i rozwoju postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii u pacjentów, którym podawano MLN02.
Silvio Danese, MD
Katolicki Uniwersytet Rzymski, 00168 Rzym, Włochy
[email protected] com
Sarah A. De La Rue, MD
University of Virginia Health System, Charlottesville, VA 22908
Antonio Gasbarrini, MD
Katolicki Uniwersytet Rzymski, 00168 Rzym, Włochy
5 Referencje1. Danese S, Semeraro S, Marini M i in. Cząsteczki adhezyjne w chorobie zapalnej jelit: implikacje terapeutyczne dla zapalenia jelit. Dig Liv Dis (w druku).
Google Scholar
2. Feagan BG, Greenberg GR, Wild G, i in. Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego humanizowanym przeciwciałem wobec integryny .4.7. N Engl J Med 2005; 352: 2499-2507
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Adelman B, Sandrock A, Panzara MA. Natalizumab i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. N Engl J Med 2005; 353: 432-433
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Van Assche G, Van Ranst M, Sciot R i in. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia po leczeniu natalizumabem w chorobie Leśniowskiego-Crohna. N Engl J Med 2005; 353: 362-368
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Kanwar JR, Harrison JE, Wang D, i in. Integryny beta7 przyczyniają się do demielinizacyjnej choroby ośrodkowego układu nerwowego. J Neuroimmunol 2000; 103: 146-152
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy i odpowiedź koleżanki: Chcemy podkreślić, że istnieją istotne różnice między natalizumabem i MLN02. MLN02 specyficznie wiąże heterodimer .4.7 i blokuje jego interakcję z MAdCAM-1. W przeciwieństwie do tego, natalizumab wiąże wspólną podjednostkę .4 obu integryn .4.1 i .4.7. Zatem zarówno interakcja .4.1-VCAM-1, jak i interakcja .4.7-MAdCAM-1 są blokowane.1 Ta szeroka aktywność powoduje limfocytozę krwi obwodowej, której nie obserwuje się przy bardziej selektywnym środku MLN02. Spekulujemy, że taka powszechna ingerencja w handel limfocytami może być czynnikiem ryzyka reaktywacji wirusa JC.2
Chociaż pojedyncze badanie3 sugerowało, że blokowanie integryn .7 ma działanie immunosupresyjne w mysim autoimmunologicznym zapaleniu mózgu i rdzenia, ten wynik nie został powtórzony przez innych.4 Nie zaobserwowano infekcji centralnego układu nerwowego u 300 pacjentów narażonych na działanie MLN02. Podsumowując, istniejące dane podstawowe i kliniczne sugerują, że MLN02 ma minimalny wpływ na odporność w ośrodkowym układzie nerwowym.
Ostatecznie, ostateczny profil bezpieczeństwa i skuteczności MLN02 zostanie ustalony w badaniach długoterminowych.
Brian G. Feagan, MD
Robarts Research Institute, Londyn, ON N6A 5K8, Kanada
[email protected] ca
Irving H. Fox, MD, CM
Kei Kishimoto, Ph.D.
Millennium Pharmaceuticals, Cambridge, MA 02139
4 Referencje1. von Andrian UH, Engelhardt B. .4 Integryny jako cele terapeutyczne w chorobach autoimmunologicznych. N Engl J Med 2003; 348: 68-72
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Berger JR, Koralnik IJ. Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia i natalizumab – nieprzewidziane konsekwencje. N Engl J Med 2005; 353: 414-416
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Kanwar JR, Harrison JE, Wang D i in. Integryny beta7 przyczyniają się do demielinizacyjnej choroby ośrodkowego układu nerwowego. J Neuroimmunol 2000; 103: 146-152
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Engelhardt B, Laschinger M, Schulz M, Samulowitz U, Vestweber D, Hoch G. Rozwój eksperymentalnego autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia u myszy wymaga integryny alfa4, ale nie integryny alfa4beta7. J Clin Invest 1998; 102: 2096-2105
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(3)
[podobne: dofinansowanie do aparatu słuchowego, infolinia hiv, kiedy nie można oddać krwi ]
[przypisy: przychodnia eskulap, laser biostymulacyjny, kłucie w prawym dolnym boku ]

0 thoughts on “Przeciwciało do integryny 47 w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego”