Skip to content

Porównanie pojedynczej infuzji kwasu zoledronowego z ryzedronianem w chorobie Pageta ad 6

2 miesiące ago

47 words

Ponieważ w ciągu pierwszych trzech dni po dożylnym podaniu leku wystąpiło wyraźne skupienie działań niepożądanych, dane zestawiono osobno dla tego okresu (Tabela 2). W pierwszych trzech dniach zoledronowa grupa kwasowa miała dwukrotnie większą liczbę zdarzeń niepożądanych niż grupa rizedronianowa (P <0,001), a były to głównie objawy grypopodobne, o których wiadomo, że występują w związku z dożylnym zawierające bisfosfoniany. Objawy te miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego (prowadzące do nocnej hospitalizacji jednego pacjenta), a najbardziej ustępowały w ciągu czterech dni. Następnie wskaźniki zdarzeń niepożądanych były podobne w obu grupach. Częstotliwość zaburzeń żołądkowo-jelitowych i nerek lub dróg moczowych była podobna w obu grupach. Jeden pacjent w grupie otrzymującej ryzedronian i jeden pacjent z grupy kwasu zoledronowego, u których wcześniej występowała niewydolność nerek, wykazywał umiarkowany wzrost stężenia kreatyniny w surowicy odpowiednio po dwóch miesiącach i sześciu miesiącach. Średni poziom kreatyniny w surowicy zmniejszył się nieznacznie, ale istotnie do dnia 10 w grupie zoledronowej, w porównaniu z grupą rizedronianową (-0,05 . 0,10 mg na decylitr [4,4 . 8,8 .mol na litr] w porównaniu z -0,00 . 0,10 mg na decylitr [0,1 . 8,8 .mol na litr], P <0,001). Przy kolejnych wizytach wartości były podobne i nie różniły się istotnie między grupami.
Hipokalcemia wystąpiła u ośmiu pacjentów w grupie leczonej kwasem zoledronowym i była bezobjawowa u sześciu z tych pacjentów. Dwaj pacjenci z łagodnymi objawami nie przyjmowali suplementów wapnia i witaminy D. Jeden pacjent z grupy rizedronianu miał ciężką objawową hipokalcemię pomimo przyjmowania suplementów wapnia i witaminy D oraz wymagał hospitalizacji i dożylnego wapnia. Wszystkie te zdarzenia wystąpiły podczas dni badania od 3 do 13. W obu grupach obserwowano zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy w 10 dniu, ale spadek był większy w grupie zoledronowej niż w grupie rizedronianowej (-0,80 . 0,50 mg na decylitr [0,20 . 0,13 mmol na litr] wobec -0,32 . 0,50 mg na decylitr [0,08 . 0,13 mmol na litr], P <0,001). Wapń powrócił do wartości wyjściowych w obu grupach przez sześć miesięcy. Zmiany te odzwierciedlały wzrost poziomu parathormonu w obu grupach po trzech miesiącach (16 . 31 pg na mililitr w grupie zoledronowej i 11 . 19 pg na mililitr w grupie rizedronianowej) i sześć miesięcy (7 . 15 pg na mililitr i 2 . 12 pg na mililitr, odpowiednio), a zmiany były znacząco większe po sześciu miesiącach w grupie zoledronowej (P = 0,002).
Rozszerzenie wersji próbnej
Pacjenci, którzy spełnili definicję odpowiedzi terapeutycznej, kwalifikowali się do rozszerzenia próby. W sumie 113 pacjentów w grupie zoledronowej i 82 w grupie rizedronianowej weszło do otwartego rozszerzenia badania, podczas którego mierzono fosfatazę alkaliczną w odstępach sześciomiesięcznych. Po medianie 190 dni po zakończeniu badania podstawowego, 21 z 82 pacjentów z grupy rizedronianu wykazało utratę odpowiedzi terapeutycznej (25,6 procent), w porównaniu z z 113 pacjentów z grupy zoledronowej (0,9 procent), różnica 96,5% (P <0,001).
Dyskusja
Badanie to demonstruje bezpieczeństwo i skuteczność terapii jednodawkowej w chorobie Pageta
[hasła pokrewne: dofinansowanie do aparatu słuchowego, infolinia hiv, testosteron cena ]
[przypisy: olx szczucin, licznik spalania kalorii, choroba raynauda leczenie ]

0 thoughts on “Porównanie pojedynczej infuzji kwasu zoledronowego z ryzedronianem w chorobie Pageta ad 6”