Skip to content

Molekularne podstawy leukodystrofii metachromatycznej

3 tygodnie ago

536 words

W swoim artykule (wydanie 3 stycznia) Polten i in. opisują trzy nieprawidłowe allele, które regulują wytwarzanie enzymu, a następnie korelują nasilenie choroby z tymi mutacjami. Jedna z mutacji wydaje się dyktować ciężką chorobę rozpoczynającą się we wczesnym okresie życia, ale dwie pozostałe wydają się łagodzić skutki pierwszego i niezidentyfikowanego nienormalnego allelu. Autorzy cytują możliwość, że inne loci mogą określać stopień klinicznego ucisku. Trzeba zapytać, czy kompetencja obrony gospodarza, również kontrolowana przez geny, jest ważnym czynnikiem w patogenezie wraz z niedoborem enzymu.
Choroby nietolerancji lipidów obejmują uszkodzenie tkanek przez toksynę lipidową z powodu niewystarczającej reakcji przez przetwarzanie komórek. Makrofagi mają udział w klirensie krążącego lipidu. W układzie nerwowym, neurony są zwykle chronione przez komórki glejowe, z których niektóre pochodzą z monocytów. Jednak w lipidach mózgowych lokalne mechanizmy obronne są niewystarczające; wszelkie rekrutowane makrofagi prawdopodobnie pogarszają sprawę, ponieważ mogą odgrywać aktywną rolę w demielinizacji. W hipercholesterolemiach makrofagi są albo przytłoczone, albo w rzeczywistości przyczyniają się do patologii naczyniowej.2
W stanie pseudodeficjalnym sulfatazy musimy wiedzieć, w jaki sposób unika się uszkodzeń w obliczu niskich stężeń enzymów. Czy to możliwe, że przeszczep szpiku kostnego działa poprzez zapewnienie lepszych makrofagów wraz z komórkami wzmacniającymi enzymy. Podmioty te mogą nie być monogeniczne.
Powyższe pismo zostało skierowane do autorów danego artykułu, którzy oferują następującą odpowiedź:
Do redakcji: Przedstawiliśmy dwa allele arylosulfatazy A, które powodują chorobę, podczas gdy trzeci allel, o którym wspominaliśmy, allel pseudoefektywny A arylosulfatazy, nie jest związany z chorobą i dlatego nie powinien być uważany za nienormalny. Dr Needles zastanawia się, w jaki sposób unika się uszkodzeń w stanie pseudodeficiency pomimo niskiej rezydualnej aktywności enzymu. Na podstawie modelu matematycznego Conzelmann i Sandhoff * obliczyli, że bardzo niska aktywność enzymu lizosomalnego jest wystarczająca do utrzymania normalnego katabolizmu. Z tego teoretycznego punktu widzenia nie jest zatem zaskakujące, że pseudoefektywność arylosulfatazy A jest łagodna.
Dr Needles ma rację, że inne czynniki genetyczne lub nieneenetyczne mogą wpływać na przebieg leukodystrofii metachromatycznej. Jednak te czynniki mogą jedynie modulować fenotyp; nie mogą dostarczyć alternatywnego wyjaśnienia istnienia różnych klinicznych i genetycznych rodzajów leukodystrofii metachromatycznej. Genotyp arylosulfatazy A jest decydującym czynnikiem w fenotypie choroby (tj. Późnej infantylnej, młodzieńczej lub dorosłej). Inne czynniki genetyczne mogą wpływać na fenotyp w takim stopniu, że pacjent z młodzieńczym genomem metachromatycznej leukodystrofii może mieć postać dorosłą choroby (jak dorosły pacjent w linii 4 naszej Tabeli 1).
Carl F. Needles, MD
1955 Merrick Rd., Merrick, NY 11566
Volkmar Gieselmann, MD
Andreas Polten, MS
Arvan L. Fluharty, Ph.D.
Claire B. Fluharty, MS
Joachim Kappler, MD
Kurt von Figura, MD
Georg-August-Universität Göttingen, D-3400 Göttingen, Niemcy
3 Referencje1 Polten A, Fluharty AL, Fluharty CB, Kappler J, von Figura K, Gieselmann V.. Podstawy molekularne różnych postaci leukodystrofii metachromatycznej. N Engl J Med 1991; 324: 18-22
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Steinberg D, Witztum JL. . Lipoproteiny i aterogeneza. JAMA 1990; 264: 3047-52
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
* Conzelmann E, Sandhoff K. Częściowe niedobory enzymów: aktywność resztkowa i rozwój zaburzeń neurologicznych. Dev Neurosci 1983-1984; 6: 58-71
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
[więcej w: choroba raynauda leczenie, licznik spalania kalorii, usg nadgarstka ]

0 thoughts on “Molekularne podstawy leukodystrofii metachromatycznej”